Edward Jansen · Transspijt.nl · 7 maart 2026

Onvruchtbaarheid is geen bijwerking — het is de uitkomst

Wie de hele keten van puberteitsremmers, cross-seks-hormonen en gonadectomie doorloopt, verliest in vrijwel alle gevallen definitief de mogelijkheid om biologisch ouder te worden. Dat is geen ongelukkig randverschijnsel; dat is het eindpunt van het traject.

Het risico wordt in de spreekkamer vaak gepresenteerd als een te managen detail. In werkelijkheid is het de zwaarste, meest onomkeerbare consequentie van het behandelpad. Wie remmers krijgt voordat de gameten rijpen, heeft niets om in te vriezen. Wie jaren cross-seks-hormonen gebruikt, kan zijn vruchtbaarheid niet meer met zekerheid herstellen. En een orchidectomie of ovariëctomie is per definitie permanent.

Het centrale probleem zit in de leeftijd. De handtekening wordt gezet op het moment dat een kinderwens nog geen ervaring is, maar een hypothese. De gevolgen worden pas tien of twintig jaar later begrepen — als er geen weg terug meer is.

Internationale studies (Nahata 2017, Cheng 2019, ESHRE 2020) en de Cass Review (2024) wijzen consistent op dezelfde lacune: fertiliteitsbehoud wordt onvoldoende aangeboden, en als het wordt aangeboden gebeurt het te laat in het traject.